توضیحات

در‎ ‎شاهنامه‎ ‎نقش‎ ‎و‎ ‎نام‎ ‎سه‎ ‎تن‎ ‎از‎ ‎بزرگان‎ ‎در‎ ‎پادشاهی‎ ‎شیرویه‎ ‎آمده‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎دیگر‎ ‎منابع‎ ‎و‎ ‎حتی‎ ‎دستنویس های‎ ‎شاهنامه با‎ ‎آشفتگی‎ ‎و‎ ‎انواع‎ ‎خطاها‎ ‎همراه‎ ‎است‎. ‎به‎ ‎دلیل‎ ‎امانت داریِ‎ ‎فردوسی،‎ ‎داده های‎ ‎شاهنامه‎ ‎و‎ ‎ریخت‎ ‎نام ها‎ ‎را‎ ‎میتوان ترجمه ای‎ ‎از‎ ‎خدای نامه‎ ‎قلمداد‎ ‎کرد‎ ‎که‎ ‎به‎ ‎پژوهش های‎ ‎ساسانی شناسی‎ ‎و‎ ‎ویرایش،‎ ‎گزارش‎ ‎و‎ ‎فهم‎ ‎شاهنامه‎ ‎کمک خواهد‎ ‎کرد‎. ‎در‎ ‎این‎ ‎مقاله‎ ‎نام‎ ‎و‎ ‎نقش‎ ‎این‎ ‎سه تن‎ ‎در‎ ‎منابع‎ ‎تاریخی،‎ ‎جستجو،‎ ‎ارزیابی‎ ‎و‎ ‎سنجش‎ ‎شد‎ ‎و‎ ‎آشکار‎ ‎شد‎ ‎که تنها‎ ‎فردوسی‎ ‎از‎ ‎خُرادِ‎ ‎بُرزین‎ ‎در‎ ‎میان‎ ‎فرستاده های‎ ‎شیرویه‎ ‎نام‎ ‎برده‎ ‎و‎ ‎شاهنامه‎ ‎تنها‎ ‎منبعی‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎تا‎ ‎حد‎ ‎زیادی ریخت‎ ‎نام‎ ‎گلینوش‎ ‎را‎ ‎درست‎ ‎نگه‎ ‎داشته‎ ‎است‎. ‎همچنین‎ ‎دیگر‎ ‎منابع‎ ‎تاریخی‎ ‎اصالتِ‎ ‎ماروسپندِ‎ ‎شاهنامه‎ ‎را‎ ‎تایید‎ ‎می ‏کنند‎. ‎نیز‎ ‎هیچ‎ ‎منبعی‎ ‎جز‎ ‎شاهنامه‎ ‎به‎ ‎تیسفون‎ ‎اشاره‎ ‎نکرده‎ ‎و‎ ‎اشارۀ‎ ‎فردوسی‎ ‎به‎ ‎نام‎ ‎این‎ ‎شهر‎ ‎نشانگر‎ ‎باریک بینی‎ ‎و اهمیت‎ ‎او‎ ‎به روایت‎ ‎جزییاتِ‎ ‎تاریخی‎ ‎است‎.‎ واژگان‎ ‎کلیدی‎: ‎فردوسی،‎ ‎شاهنامه،‎ ‎ساسانیان،‎ ‎خسروپرویز،‎ ‎شیرویه

نویسنده

زاگرس زند

سال نشر