توضیحات

یکی از پیشگامان داستان‌نویسی مدرن در ایران که نویسندگان بسیاری را در ادامه تحت تاثیر خود قرار داد بزرگ علوی است. داستان گیله مرد از این نویسنده، یکی از برجسته‌ترین آثار ادب فارسی است که هرخواننده‌ی علاقه‌مند به ادبیات، باید آن را بخواند. گیله مرد بزرگ علوی داستانی واقع‌گرایانه که در عین حال بسیار نمادین روایت شده است. سه شخصیت اصلی داستان بزرگ علوی هرکدام نماینده‌ی طبقه‌ای از جامعه‌ی آن زمان ایران است. گیله مرد نماینده‌ی مردم ستم دیده‌ایست که راه مبارزه را در پیش گرفته اند. «محمد ولی وکیل باشی» مامور اول، نماد دولت است و مامور دوم، «مرد بلوچ» نماد گروهی از مردم ستم دیده است که راه حل عبور از این ظلم را در ظلم به دیگران می‌بیند. جمال میرصادقی گیله مرد را در کتاب «ادبیات داستانی» نقد کرده است. در نقد میرصادقی آمده است: به شیوه‌ی سوم شخص و از زاویه دید دو شخصیت داستان یعنی گیله مرد و مرد بلوچ بازگویی می‌شود. نویسنده یا راوی داستان، زاویه‌ی دید این دو شخصیت را برای تشریح و گسترش موقعیت‌ها و حالات داستان مورد استفاده قرار می‌دهد.» او ادامه می‌دهد: «نویسنده برای تکوین و پیشبرد داستان از زاویه دید گیله مرد به زاویه دید مرد بلوچ می‌پرد و باز می‌گرد. از دو نظرگاه مختلف و به کلی متضاد به داستان نگاه می‌کند و خواننده را نیز در جریان این دوگونگی فکر و طبیعت شخصیت‌های داستان‌ می‌گذارد.»

نویسنده

بزرگ علوی

سال نشر